مارک ریچارد شاتلوورس، “Mark Richard Shuttleworth” موسس جوان شرکت Canonical است که به طور کلی رهبری سیستم عامل لینوکس Ubuntu را به عهده دارد. این شرکت، اوبونتو را به بازار عرضه می کند و به پشتیبانی تجاری و فنی از خانواده ی اوبونتو و پروژه های مرتبط با آن می پردازد. توزیع های مختلف اوبونتو شاملUbuntu, Kubuntu Xubuntu, Lubuntu, Edubuntu,Gobuntu و Ubuntu JeOS می باشد و علاوه بر این توزیع ها پروژه های جانبی بزرگی مانند Ubuntu One یا Ubuntu Software Center نیز به چشم می خورد که لیست کامل آن ها را می توانید در ویکیپدیا مشاهده نمایید. اصلیت او به آفریقای جنوبی باز می گردد و در حال حاضر تابعیت دو کشور آفریقای جنوبی و انگلستان را دارد.

مارک ابتدا, در سال ۱۹۹۰ به تیم توسعه دهندگان سیستم عامل دبیان پیوست که به نوعی شروع کار حرفه ای او بود (دبیان سیستم عاملی است که تحت لیسانس GNU GPL ارایه می شود و یکی از محبوب ترین توزیع ها به حساب می آید). همچنین شرکت Thawte را در سال ۱۹۹۵ میلادی در افریقای جنوبی تاسیس کرد. این شرکت که به طور تخصصی در زمینه گواهینامه های دیجیتال و امنیت اینترنت مشغول به کار بود در سال ۱۹۹۹ به شرکت دیگری به نام VeriSign به مبلغ ۵۷۵ میلیون دلار در آن زمان فروخته شد. در همان سال او عضو یک شرکت سرمایه گذاری عظیم با نام  Green and Partners Investment بود.

در سال ۲۰۰۴ او به جامعه جهانی نرم افزارهای آزاد بازگشت و اساس و پایه ی سیستم عامل قدرتمند ubuntu را با تاسیس شرکت Canonical بنا نهاد. سیستم عاملی که بر پایه ی توزیع دبیان ساخته شده بود و این آغازی بود بر ارایه توزیع محبوب و پایدار لینوکس, اوبونتو! یک سال بعد, او بنیاد Ubuntu Foundation را با سرمایه ی ۱۰ میلیون دلار تاسیس کرد.

در هفدهم دسامبر ۲۰۰۹ مارک اعلام کرد که از مارچ ۲۰۱۰, از مدیر عاملی شرکت Canonical استعفا می دهد تا وقت و انرژی خود را صرف طراحی محصولات, مشارکت بیشتر و کاربران سیستم بگذارد. Jane Silber جایگزین او شد و هم اکنون مدیر اجرایی این شرکت می باشد. یک سال بعد مارک بخاطر این کار از دانشگاه Open University مدرک افتخاری دریافت کرد.

همان طور که گفته شد, canonical وظیفه پشتیبانی همه جانبه پروژه عظیم اوبونتو و حانواده اوبونتو را به دوش می کشد. این شرکت در سراسر جهان پشتیبانی دارد ولی دفتر اصلی آن در شهر لندن قرار دارد. کارمندان آن به بیش از ۴۰۰ نفر می رسد و شرکت های تابعه, به شرح زیر می باشند:

• Canonical Group Ltd
• Canonical USA Inc
• Canonical China Ltd
• Canonical Brasil Ltda
• Canonical Canada Ltd
• Canonical Ltd Taiwan

در مصاحبه ۲۰۰۸ گاردین, مارک اعلام کرد که مدل تجاری کنونیکال, سرویس دهی می باشد و توضیح داد کهCanonical هنوز به سوددهی نرسیده است. همچنین در ادامه اشاره کرد که طی ۳ تا ۵ سال آینده با برنامه ریزی های صورت گرفته به سوددهی کامل خواهد رسید. همچنین شرکت موقعیت خود را بنا بر تقاضا برای سرویس های مرتبط با نرم افزارهای آزاد قرار خواهد داد. این استراتژی کنونیکال با استراتژی شرکت RedHat در سال ۱۹۹۰ مقایسه می شود.

او معتقد است که نرم افزارهای آزاد دوران جدیدی از تکنولوژی را به روی انسان باز می کند

پروژه توزیع Ubuntu پر.ژه ای بسیار بزرگ بود و مارک هدفی بسیار بزرگ در سر داشت و هم اکنون شاهد نتایج مثبت آن هستیم. اوبونتو با هدف ایجاد یک سیستم عامل قدرمند برای رایانه های شخصی و سرورها به وجود آمد تا بدون هیچ هزینه ای و به طور آزاد در سراسر جهان ارایه شود. این پروژه مکانی جدید برای نرم افزارهای با کیفیت, آزاد, خلاق و کاربردی محیا کرد و زیر ساخت های سرور ها را به کلی تغییر داد. اوبونتو قصد دارد که بسیار زییا, ساده, آزاد و کامل باشد.

به نقل از وبگاه خود مارک “I’m founder of the Ubuntu Project, a popular Linux-based operating system that is freely available worldwide for desktops and servers. Ubuntu aims to be beautiful, easy to use and precision engineered for consumers and large-scale enterprise deployments alike. It’s used by an amazing number of people, from folks who just want a PC that works for the web, to heavy industry, massive cloud computing environments, national police forces, banks and schools in the Amazon.”

از علایق او می توان به بهار, چلسی، لینوکس، پایتون، mp3، برف، سفر، موزیلا، هوش مصنوعی و ویکیپدیا نام برد. برای کسب اطالاعات بیشتر درباره مارک شاتلورس می توانید از پیوندهای زیر استفاده کنید.

https://wiki.ubuntu.com/MarkShuttleworth
http://www.shuttleworthfoundation.org/
http://en.wikipedia.org/wiki/Mark_Shuttleworth
http://www.markshuttleworth.com/
http://www.pc-article.ir

Oneiric بر مبنای ۱۱.۰۴ ایجاد شده است و به طور کلی پس زمینه هایی مشخص از آن دارد اما در جزییات, کاملا با هم متفاوتند به طوری که این جزییات را می توان یک انقلاب نام برد. Unity تحول بزرگی داشته است و Dash به صورت یک آیکون در Launcher باز می شود.

رنگ Dash به هنگام باز شدن از رنگ عکس پس زمینه مشتق می شود و جلوه ای ویژه به سیستم می دهد.  گزینه ها در Dash با سرعت بالاتری بارگزاری می شوند, نتایج جست و جو قابل اطمینان تر شده اند و گزینه تنطیمات فیلترینگ خاص ایجاد شده است. تمام این خصوصیات به شما کمک می کنند تا برنامه ها و استاد را با راحتی بیشتری پیدا کنید. قسمتی با عنوان ‘Music Lens’ نیز در نظر گرفته شده است که به صورت محلی موزیک های Ubuntu One Music Store را نمایش می دهد که با کلیک بر روی آن برنامه Banshee باز می شود.

نمایش

 Theme های پیشفرض Ubuntu که با نام ‘Ambiance’ و ‘Radiance’ مشخص می شدند ظاهر بهتری پیدا کرده اند و بسیار جذاب تر و راحت تر شده اند. در طراحی این ظاهر جدید سعی شده است تا پیچیدگی ها حذف و سادگی مشخصه کار باشد. ۱۴ عکس پس زمینه با کیفیت HQ نیز در دسترس می باشد که محیط را بسیار دلچسب تر می کند.

صفحه ورود جدید

 صفحه ورود جدید با نام ‘LightDM’ در اوبونتوی جدید استفاده می شود که بسیار شفاف, روشن و جذاب می باشد و جلوه ای خاص به سیستم عامل بخشیده است. به طور کلی به هنگام ورود به اوبونتو, کیفیت گرافیکی را به خوبی مشاهده خواهید کرد. این کیفیت در کنار سرعت بسیار بالا, نوعی پیروزی برای Oneiric محسوب می شود.

برنامه های پیش فرض

Oneiric با چندین برنامه از قبل نصب شده و جدید راه اندازی می شود و روشی متفاوت برای کار با اوبونتو را به شما معرفی می کند. Firefox 7 مرورگر اصلی سیستم عامل است و همان طور که می دانید دارای هزاران برنامک می باشد.  بسته آفیس مورد استفاده LibreOffice Suit می باشد که با Microsoft Office به خوبی همخوانی دارد. Mozilla Thunderbird به عنوان برنامه Email Client استفاده می شود و جایگزین Evolution محبوب شده است !

Shotwell photo manager بر سر جای خود با قدرت ایستاده است و قابلیت های خوبی به آن اضافه شده است. همچنین می توانید عکس ها را در شبکه های اجتماعی Upload نمایید. ‘Gwibber’ برنامه مدیریت شبکه های اجتماعی هم ارتقا پیدا کرده است و از یک نرم افزار ساده و بی کیفیت به برنامه ای قدرتمند برای کار با شبکه های اجتماعی تبدیل شده است.

سرویس Backup در لینوکس مهمترین قسمت بوده است و این بار اوبونتو برنامه ‘Deja Dup’ را برای پشتیبان گیری معرفی کرده است. ظاهر برنامه ساده و کاربر پسند می باشد و از قابلیت های خوبی برخوردار است. Banshee پخش کننده موزیک, Totem Movie Player پخش کننده جدید فیلم ها و Tomboy هم دفترچه کوچک یادداشت شما است. ۶ بازی هم به صورت خودرکار بر روی سیستم موجود دارند.

از جهت دیگر دو برنامه هم از سیستم به طور کلی حذف شده اند: PiTiVi و Synaptic !

Ubuntu Software Center 5.0

مرکز برنامه های اوبونتو در نسخه جدید به طور کلی تغییر یافته است و کارایی بالایی پیدا کرده است. جست و جو و حرکت در صفحات بسیار ساده تر شده است و گزینه های مختلفی برای بهبودی کار در اختیار هستند. برنامه های بیشتری به مخازن اصلی اوبونتو اضافه شده اند که ۹۰٪ آنها رایگان هستند و با دنیایی از برنامه های کوچک و بزرگ مواجه هستید. فقط کافی با یک دکمه آن ها را نصب کنید… .

Multi-arch

یکی از جدیدترین قابلیت های اوبونتوی جدید که با نام Multi-arch ارایه شده است, قابلیت نصب و استفاده از برنامه های ۳۲ بیتی در سیستم ۶۴ بیتی این سیستم عامل می باشد. این خصوصیت مانند قبل به هیچ گونه برنامه ای نیاز ندارد و به طور خودکار و درونی قابل انجام است.

One Conft 

One Conf قابلیت جدید Software Center  می باشد که با استفاده از آن می توانید لیستی از برنامه های نصب شده را تهیه کنید و بین چندین کامپیوتر Sync نمایید. این قابلیت از طریق خود برنامه Ubuntu Software Center قابل استفاده می باشد.

کارایی

آیا با این همه تغییر گرافیکی در سیستم, کارایی آن نیز تغییر کرده است یا خیر؟ جواب بلی است و این به هنگام کار با سیستم به وضوح قابل تشخیص است. در پس این همه بهبود گرافیکی, درون کار نیز به خوبی بهبود یافته است. سرعت همیشه بخشی از Ubuntu بوده است و در این نسخه نیز خودنمایی می کند.

همان طور که در مقالات قبلی گفته بودیم, یکپارچه بودن سیستم عامل یکی از اصلی ترین فاکتورها است که در Ubuntu به خوبی قابل لمس است. Indicator های Oneiric هماهنگی کاملتری با هم دارند و حس کیفیت را به شما القا می کنند. باید منتظر بود تا بازخوردهای این نسخه ی جدید را دید. برای کسب اطلاعات بیشتر به پیوند های زیر مراجعه نمایید.

http://www.ubuntu.com

http://www.omgubuntu.co.uk

http://www.pc-article.ir

http://en.wikipedia.org/wiki/Ubuntu_11.10#Ubuntu_11.10_.28Oneiric_Ocelot.29

از ابتدای شروع لینوکس تا به امروز توزیع های مختلفی از این سیستم عامل معرفی شده است که هر یک بسته به نوع, هدف و کاری که انجام می دهد, مخاطبان و طرفدارن خاص خودش را داراست. هسته کلیه این توزیع ها یکی است (Kernel) و فقط در محیط کاری, بسته های موجود و نحوه کاری با یکدیگر تفاوت دارند. اما با وجود گسترگی این توزیع ها فقط تعداد معدودی از آن ها کیفیت اصلی یک سیستم عامل قدرتمند را دارا هستند و می توان آن ها را به عنوان یک OS پایدار (Stable) و انعطاف پذیر به شمار آورد. در ادامه به معرفی پنج توزیع محبوب/برتر لینوکس از نظر ما (PCArticle) می پردازیم و به طور خلاصه, خصوصیات هر یک را بازگو می کنیم.

همان طور که انتظار داشتید (!) در لیست ما محبوب ترین توزیع برای رایانه های شخصی, لینوکس اوبونتوی شرکت Canonical است. این توزیع انعطاف فراوانی دارد و به جرات می توان گفت که هر نیازی را برطرف می سازد. چه در خانه و چه در کار بیشترین بازده را دارد و کاربر را به هیچ عنوان خسته نمی کند. نکته مهم دیگر Ubuntu, پشتیبانی بسیار بالا و بروزرسانی سریع سیستم عامل می باشد. Ubuntu در سه نسخه Desktop Edition / Server Edition و Notebook Remix ارایه می شود که به تازگی ویرایش های Desktop و Notebook را یکی کرده است.

اطلاعات اضافی

صفحه اصلی: www.ubuntu.com
دریافت اوبونتو
طراحی شده توسط شرکت Canonical Ltd
استفاده در سرورها و کامپیوترهای خانگی
اطلاعات بیشتر در ویکیپدیا

دبیان! به خاطر اینکه اکثر ابزارهای پایه و اصلی لینوکس از پروژه GNU آماده سازی شده است, دبیان با نام Debian GNU/Linux نیز شناخته می شود. این توزیع به عنوان یک توزیع مادر استفاده می شود زیرا بسیاری از توزیع های دیگر, از Debian قدرت گرفته اند (حتی Ubuntu) و ساختار بسته ای deb. را دارند. اولین انتشار آن در سال ۱۹۹۳ بود و بیشتر از ۶۵ زبان زنده دنیا را پشتیبانی می کند. شعار اصلی دبیان “سیستم عامل جهانی” می باشد که خود بازگو کننده هدف بزرگ این شرکت است. همچنین Debian برای فراوانی تنظیمات و شخصی سازی محیط نیز معروف است.

اطلاعات اضافی

صفحه اصلی: www.debian.org
دریافت دبیان
طراحی شده توسط Lan Murdock
اطلاعات بیشتر در ویکیپدیا

Fedora تحت حمایت ردهت می باشد و به نوعی توزیع رایگان آن محسوب می شود. اگر دوست دارید که از تکنولوژی های جدید استفاده کنید, فدورا را به شما توصیه می کنیم. سیستم مدیریت بسته های این توزیع, RPM Package Manager می باشد و از رابط گرافیکی Gnome3 استفاده می کند. یکی از مهمترین خصوصیات فدورا جنبه امنیتی سیستم عامل می باشد که به خوبی پشتیبانی می شود و می توان گفت که یکی از ایمن ترین سیستم عامل های موجود می باشد.

اطلاعات اضافی

صفحه اصلی: www.fedoraproject.org
دریافت فدورا
طراحی شده توسط Fedora Project
اطلاعات بیشتر در ویکیپدیا

اگر قصد ندارید که هزینه های پشتیبانی شرکت RedHat را برای سرورها بپردازید و به امکانات و ابزارهای آن نیازمندید, به شما توزیع CentOS را معرفی می کنیم. یکی از بهترین گزینه ها (بعد از ردهت) برای شبکه های بزرگ و کوچک می باشد و کلیه امکانات آن را برای شما فراهم می نماید. لازم به ذکر است که این توزیع قدرت گرفته از خود توزیع RedHat می باشد.

اطلاعات اضافی

صفحه اصلی: www.centos.org
دریافت centOS
طراحی شده توسط centOS Project بر اساس ردهت
اطلاعات بیشتر در ویکیپدیا

RedHat بهترین گزینه برای انواع سرورها می باشد و تمامی امکاناتی که یک کامپیوتر سرویس دهنده نیاز داشته باشد را با خود به همراه دارد. اما ردهت برای پشتیبانی خود هزینه دریافت می کند و این اطمینان را می دهد که هیچ گونه مشکلی در سرویس دهی ایجاد نخواهد آمد. اگر به دنبال یک لینوکس سروری رایگان هستید, باز Ubuntu را به شما معرفی می کنیم.

یکی از خصوصیت های مهم Red Hat استفاده از ابزارها/برنامه های تست شده ی فدورا می باشد, بدین صورت که ابتدا با ارایه سرویس های گوناگون تحت توزیع فدورا, به تست و بررسی و جمع آوری نظرات کاربران و برنامه نویسان می پردازد و در صورت تکمیل, آن را در ردهت توزیع می کند. بدین ترتیب هم این سرویس را به طور رایگان ارایه داده است و هم احتمال بروز اشکال در برنامه را به پایین ترین سطح می رساند.

اطلاعات اضافی

صفحه اصلی: www.redhat.com
دریافت ردهت
طراحی شده توسط Red Hat
اطلاعات بیشتر در ویکیپدیا

www.pc-article.ir
www.thegeekstuff.com
www.wikipedia.com
www.google.com

بازگشایی و نصب Font های سیستم در لینوکس کار ساده ای است و حتی از File Manager نیز می توان کمک گرفت اما برای مقایسه و مدیریت آن ها باید از برنامه های جانبی استفاده کرد. برنامه ای قدرتمند و در عین حال سریع. Font Manager یکی از این قبیل نرم افزارهای لینوکسی است که کاربر را قادر می سازد تا فونت ها را بازگشایی, مدیریت, مقایسه و حتی نصب نماید. این نوع از برنامه های جانبی, اکثرا جزو ابزارهای طراحان می باشد تا بتوانند در کمترین زمان ممکن Font مورد علاقه خود را نصب و استفاده کنند (یا شاید با دیگر انواع مقایسه نمایند).

نصب Font Manager به سادگی یک جست و جو در Synaptic یا Ubuntu Software Center است و از حجم کمی هم برخوردار است. پس از نصب, وارد برنامه می شویم تا نگاهی به خصوصیات برنامه داشته باشیم.

بازگشایی قلم ها

پس از باز شدن پنجره اصلی محیط ساده نرم افزار, توجه ما را به خود جلب می کند. در سمت چپ لیست فونت ها و در سمت راست نمایش هر فونت نشان داده می شود. این بهترین روش برای مرور فونت ها است.

اگر شما بر روی پروژه ای کار می کنید, می توانید از این روش برای ایده های جدید استفاده کنید. ظاهر برنامه طوری است که به شما اجازه تغییر پنجره ها را می دهد.

اگر بر روی گزینه “browse” کلیک کنید روند کار تغییر می کند و لیست قلم ها را با نام و شیوه و نمایش هر یک مشاهده خواهید کرد! (شکل زیر)

و با زدن دکمه “Compare” می توانید هر فونت را با دیگری مقایسه نمایید.

نصب قلم های جدید

برای نصب قلم مورد نظر خود می توانید از امکانات Font Manager استفاده کنید و با زدن دکمه “Install Fonts” پنجره ای جدید باز می شود که می توانید قلم ها را از مسیر مورد نظر انتخاب کنید.

همان طور که در شکل می بینید, Font Manager قادر هست که فونت ها را نیز از سیستم خذف نماید. اگر قصد دارید به صورت دسته جمعی Font ها را که در یک Directory معین قرار دارند, نصب کنید می توانید از گزینه اول استفاده کنید و مسیر پوشه را وارد کنید.

دریافت Font Manager

با توجه به اینکه از چه نسخه ای از لینوکس که در حال استفاده هستید, می توانید نام برنامه را در Package Manager سیستم خود مشاهده نمایید. اگر وجود نداشت از این پیوند استفاده نمایید تا برنامه را به صورت جداگانه دریافت و نصب کنید. Font Manager Source Code.

کاربران Ubuntu می توانند از پیوند روبرو استفاده کنند تا برنامه تحت Software Center نصب شود. Install Font Manager In Ubuntu.

http://pc-article.ir
http://www.makeuseof.com
عکس ها از makeuseof.com

همان طور که می دانید Unity پنل جدید سیستم عامل اوبونتو می باشد که در Gnome 3 رونمایی شد و طرفداران بسیاری پیدا کرد. در ادامه نحوه اضافه کردن یک برنامه کوچک برای Upload کردن عکس ها و دسترسی سریع به Picasa و +Google و ابزارهای دیگر گوگل را به شما آموزش می دهیم.

خصوصیات

خصوصیت اصلی این برنامک, قابلیت Drag and Drop عکس ها بر روی آیکون این برنامه در Ubuntu Unity است که به طور خودکار عکس یا پوشه را به پیکاسا Upload میکند.  بدین ترتیب دیگر نیازی نیست  که به سایت اصلی مراجعه کنید و بسیاری از مراحل را پشت سر بگذارید.

برای این کار باید پوشه ای که می خواهید عکس ها را (در Google Picasa) به آن Upload کنید, مشخص کنید. اگر پوشه ی مورد نظر شما  به عنوان “Public” یا همگانی تنظیم شده باشد, عکس های مورد نظر در +Google نیز نمایش داده می شوند.

یکی از قابلیت های خوب برنامه این است که عکس ها را در پس زمینه (Background) به Picasa منتقل می کند و شما لازم نیست که کاری انجام دهید. پس از اتمام کار پنجره ای در بالای صفحه مبنی بر اتمام کار نمایش داده می شود. در صورت Drag کردن یک پوشه به Unity پنجره ای باز می شود تا برای هر عکس پوشه مورد نظر را انتخاب کنید.

همچنین پس از افزودن آیکون برنامه به Unity و راست کلیک بر روی آن منویی باز می شود با نام Unity Quicklist که کلیه تنظیمات و دسترسی های گوگل پلاس را نمایش می دهد و با کلیک بر روی هر یک, فعال خواهد شد.

دریافت

این برنامه را می توانید از این پیوند دریافت کنید @ ubuntuone.com/p/19U9/

مراحل نصب

برنامه Google Picasa Uploader 0.3 براحتی یک فایل در سیستم نصب می شود. فقط کافی است تا فایل Deb. برنامه را دریافت و اجرا کنید. پس از اجرا فایل نصب تحت برنامه Ubuntu Software Center باز می شود و ادامه کار ساده است.

پس از نصب کامل برنامه باید فایل منیجر (nautilus) را باز کنید و به مسیر  /usr/share/applications/ بروید و از میان آیکون های موجود, آیکون +Google را به Unity بکشید و رها کنید تا در میان برنامه ها قرار گیرد.

http://www.omgubuntu.co.uk
http://pc-article.ir/

اگر از سیستم عامل Ubuntu استفاده می کنید حتما با Ubuntu Software Center که به اختصار AppCenter نامیده می شود, آشنا می باشید. Ubuntu software center یک برنامه کامپیوتری برای نمایش, نصب و حذف نرم افزارها در سیستم عامل اوبونتو می باشد _{به نقل از ویکیپدیا} . هرچه که از یک برنامه مدیریت نرم افزار انتظار داشته باشید, در این برنامه مشاهده می کنید و مشابه آن را در هیچ پلتفرمی نمی یابید. همچنین با استفاده از AppCenter به انبوهی از برنامه ها و برنامک های رایگان و متن باز دسترسی دارید که این خود انقلاب عظیمی در این رابطه می باشد.

مزیت بزرگ این نرم افزار, دسته بندی دقیقی است که از برنامه های موجود ایجاد می کند و به نمایش می گذارد. این نوع دسته بندی, جست و جو و نمایش برنامه ها را سریعتر و راحتر می کند و کاربر با آسودگی خاطر بیشتری به کار خود مشغول می شود.

در ادامه راهکار ها و نکاتی را به شما آموزش می دهیم تا با سرعت بیشتری به مدیریت برنامه های خود بپردازید.

از پر سرعت ترین سرور موجود برای دریافت بسته ها استفاده کنید

یکی از نکانی که باعث افزایش سرعت نصب بسته ها (Packages) درسیستم می شود, سرعت سروری است که از آن بسته ها را دریافت می کنیم. Ubuntu به طور پیش فرض یا از سروری که در کشور شما موجود است استفاده می کند و یا از سرور اصلی و سراسری Ubuntu. تعداد این سرورها بسیار زیاد است و بسته به منطقه ای که شما در آن قرار دارید ممکن است سرعت های متفاوتی داشته باشند.

یکی از قابلیت های خوب برنامه, تشخیص و اعمال یهترین سرور به طور خودکار می باشد. برای اعمال این تغییر, در محیط برنامه گزینه Edit و سپس Software Source را انتخاب کنید. در پنجره باز شده گزینه ای با نام Download From مشاهده خواهید کرد. در منوی باز شده بر روی Others کلیک کنید.

 

لیستی از سرورهای موجود را مشاهده خواهید کرد. اگر از قبل سروری را می شناسید که سرعت بالاتری دارد آن را انتخاب کنید و در غیر این صورت دکمه Select Best Server را فشار دهید. این گزینه تمامی سرورهای موجود در لیست را آزمایش و سیستم شما را به پر سرعت ترین آن ها وصل می کند. با توجه به وضعیت جغرافیایی شما, این کار می تواند سرعت دریافت بسته ها را بسیار سرعت بخشد.

افزونه ها (Add-Ons) را براحتی نصب کنید

Ubuntu Software Center سیستمی را برای شما آماده ساخته است که با کمک آن می توان افزونه های برنامه ها را براحتی نصب کرد. به عنوان مثال اگر شما مرورگر FireFox را نصب کرده باشید (به طور اتوماتیک نصب می شود) با Option های زیر (و یا مشابه) را مشاهده خواهید کرد:

 

برای نصب این افزونه ها فقط کافی است علامت کنار هر کدام را بزنید و دکمه Apply Changes را فشار دهید. این سرویس می تواند باعث صرفه جویی در وقت و هزینه باشد.

نمایش به وسیله Software Source

به دنبال برنامه ای هستید که در یک Repository خاص اضافه کرده اید؟ یا یک PPA؟ خوشبختانه Ubuntu Software Center این قسمت را نیز به خوبی پشتیبانی می کند. بر روی فلشی که در سمت چپ گزینه Get Software قرار دارد کلیک نمایید تا منوی زیرینش به خوبی نمایان شود. در این منو می توانید Source های اضافه شده در سیستم را مشاهده کنید:

 

همین کار را می توانید با Installed Software انجام دهید و ببینید که هر برنامه را از چه سورسی نصب کرده اید.

 

استقاده از Synaptic

اگر استفاده از ubuntu software center شما را راضی نمی کند, جایگزین مناسبی برای آن وجود دارد و آن Synaptic Package manager می باشد. این برنامه یکی از قدرتمند ترین برنامه های مدیریت بسته در لینوکس می باشد. انعطاف برنامه بسیار زیاد می باشد و تمامی نیازهای کاربران را برآورده می کند. تنها مشکل برنامه کاربر پسند نبودن آن است (البته در مقایسه با Ubuntu software center) اما محیطی کاملا حرفه ای در اختیار شما قرار داده شده است که می توانید در صورت نیاز به عنوان جایگزینی بسار مناسب استفاده نمایید.

http://www.pc-article.ir
http://www.makeuseof.com

http://en.wikipedia.org/wiki/Ubuntu_Software_Center

عکس ها از makeuseof.com

قطعا همگی از قدرت بسیار زیاد بسته Office شرکت Microsoft که برای سیستم عامل Windows ارایه می شود, آگاهیم. بسته ای که به گقته خود ماکروسافت, با داشتن آن تمام نیازهای کاربران بر آورده می شود. محیط زیبا, ابزارهای فراوان, پشتیبانی گسترده و بسیاری از قابلیت های دیگر این بسته ی نرم افزاری را از دیگر رقبا متمایز کرده است. در این نوشته قصد داریم تا نحوه نصب Microsoft Office 2007 را بر روی سیستم عامل لینوکس توزیع اوبونتو را آموزش دهیم.

نحوه فعال کردن و نصب این بسته مشکل نیست و اگر قبلا نرم افزارهای ویندوزی دیگری را در لینوکس نصب کرده باشید, در این قسمت نیازی به نصب دستی DLL ها و Microsoft Internet Explorer نیست.

“Love it or hate it, the fact is that Microsoft’s suite of office software is a necessary part of many people’s work flow. Some need total document compatibility with Office file formats; others rely on features not yet implemented by Open Office.” _{makeuseof.com}

نصب بسته Play On Linux

اولین کاری که باید انجام دهیم نصب برنامه Play On Linux است. نصب بسته در لینوکس اوبونتو بسیار ساده است. کافی است تا کد های زیر را در ترمینال (Terminal) اوبونتوی خود وارد و بسته ها را نصب کنید. این برنامه اجرای برنامه های ویندوزی در لینوکس را ممکن می سازد.

• wget -q "http://deb.playonlinux.com/public.gpg" -O - | sudo apt-key add - sudo wget http://deb.playonlinux.com/playonlinux_maverick.list -O /etc/apt/sources.list.d/playonlinux.list
• sudo apt-get update
• sudo apt-get install playonlinux

اگر همه چیز خوب پیش رود برنامه به درستی بر روی سیستم نصب و اجرا می شود. لازم به ذکر است که پس از نصب برنامه ممکن است برنامه, اخطار نبودن بسته  mesa-utils را نشان دهد که با دستور زیر پکیج را نصب می کنیم.

• sudo apt-get install mesa-utils
  

با اجرای برنامه در مسیر Applications>Games>PlayOnLinux (که اشتباها در این مسیر قرار می گیرد) برای اولین بار, به طور خودکار از طریق اینترنت آخرین بروزرسانی ها را دریافت می کند و کار را برای شما آسان تر می کند. در پنجره باز شده روی گزینه Install کلیک کنید و از لیست باز شده, Office را انتخاب کنید (شکل زیر) .

وارد کردن بسته نصب

برای نصب microsoft office, باید فایل نصبی آن را در اختیار داشته باشیم. به چند روش می توان بسته را به این سیستم شناساند. اول از طریق CD/DVD می باشد. راه دوم از طریق دادن مسیر image نصب به برنامه و راه آخر از طریق آدرس مستقیم فایل های نصب می باشد. با انتخاب یکی از مراحل گفته شده, به مرحله بعدی می رویم.

روال نصب

هم اکنون مراحل را می توان به سادگی سپری کرد. به پنجره PlayOnLinux بروید و بر روی نسخه (Version) آفیسی که قصد نصب آن را دارید, کلیک کنید. نصب برنامه به طور اتوماتیک شروع می شود. اولین قسمتی که از شما سوال می شود, آدرس فایل نصبی Microsoft Office است که در قسمت قبل توصیح داده شد. در اینجا فرض می کنیم که از طریق CD می خواهید برنامه را نصب کنید. در پنجره ی جدید نام CD خود را مشاهده خواهید کرد و بر روی آن کلیک کنید تا برنامه به طور کامل نصب شود (اگر CD مورد نظر mount نشده بود, ابتدا آن را mount کنید و سپس نام آن را مشاهده خواهید کرد).

در آخر از شما شماره سریال Microsoft office خواسته می شود و پریسیده می شود که Shortcut برنامه, در چه مکانی قرار گیرد که با تعیین این قسمت کار نصب به پایان می رسد. توجه داشته باشید که اگر از شما سوالی مبتنی بر ایجاد Shortcut پرسیده نشود, حتما مراحل نصب به مشکل برخورده است و برنامه درست نصب نشده است. تنها کاری که باید انجام دهید انجام دوباره مراحل نصب می باشد.

نتیجه

نصب و اجرای برنامه ای خاص بر روی دیگر پلتفرم ها بسیار پیچیده است و در اکثر موارد غیر ممکن می باشد. برنامه PlayOnLinux این پیچیدگی ها را تا حدی برطرف کرده است و براحتی می توان برنامه های ویندوزی مانند Microsoft office را بر روی Linux نصب کرد. لازم به ذکر است که این برنامه کاملا رایگان می باشد.

http://www.makeuseof.com
http://www.pc-article.ir

اکثر کسانی که با سیستم عامل Linux کار می کنند از کار کردن با بیشتر برنامه هایی که در Windows براحتی اجرا می شوند, محرومند. البته باید ذکر کرد که این اشکال به لینوکس بر نمی گردد, بلکه از شرکت های سازنده ی برنامه ها است (که آن را برای پلتفرم های مختلف ارایه نمی کنند).

لینوکس به کمک کاربرانش این موضوع را تا حدودی به دو روش حل کرده است. اولین روش استفاده از معادل سازی است. به طور مثال در لینوکس از برنامه OpenOffice به جای Microsoft Office می توان استفاده کرد. روش دیگر استفاده از شبیه سازهای ویندوز در سیستم عامل لینوکس است. یکی از این شبیه سازها Wine نام دارد که اجازه می دهد تا پسوندهای exe. در لینوکس, اجرا و تحت شرایطی نصب شود. ولی باز نمی توان همه ی برنامه ها را نصب کرد.

برنامه Wine به تازگی پشتیبانی خود را از برنامه های ویرایشی شرکت Adobe بالا برده است و بدین ترتیب می توان Photoshop CS5 را راه اندازی کرد. در ادامه نحوه نصب را طی چند مرحله ساده توضیح می دهیم.

آماده سازی Wine برای Ubuntu

در قسمت جست و جوی Ubuntu Software Center, گزینه Wine را جست و جو نمایید. جست و جوی حاصل به احتمال زیاد مانند شکل زیر, Wine Microsoft Windows Compatibility Layer می باشد و با زدن دکمه Install آن را نصب کنید.

عکس از makeuseof.com

پس از اتمام قسمت بالا نوبت به نصب winetricks می رسد. ترمینال (Terminal) را از مسیر Applications>Accessories باز کرده و دستور زیر را در آن وارد کنید:

wget http://www.kegel.com/wine/winetricks

در هر قسمت اگر از شما رمز عبوری خواسته شد, رمز عبور حساب کاربری خود را وارد کنید. پس از دریافت winetricks, با استفاده از دستور زیر آن را نصب می کنیم:

sh winetricks msxml6 gdiplus gecko vcrun2005

عکس از makeuseof.com

قبل از نصب فتوشاپ ما نیاز به فونت های Microsoft داریم. بنابراین با اجرای دستور زیر (در ترمینال) آن ها را نصب می کنیم:

sudo apt-get install msttcorefonts

نصب فتوشاپ

از منوی Applications گزینه Wine را باز کنید. خواهید دید که شما درایو C ویندوز خود را (البته به طور شبیه سازی شده) دارید. آن (Browse C: Drive) را انتخاب کنید و به مسیر C:\Windows\System32 بروید. شما باید ۲ فایل DLL را از لینک های زیر دریافت کرده و در این مکان قرار دهید.

-  msvcr80.dll

-  atmlib.dll

عکس از makeuseof.com

زمانی که فایل ها را کپی کردید, تنها باید فایل نصب فتوشاپ را تحت برنامه Wine اجرا کنید. اگر با کلیک به طور مستقیم باز نشد, می توانید بر روی فایل راست کلیک کنید و تحت Wine بازگشایی نمایید (مراحل نصب کاملا مانند Windows می باشند). اگر در اتمام مراحل نصب, گزینه Run Photoshop CS5 را تیک دار کنید, فتوشاپ باید بدون هیچ مشکلی باز شود.

عکس از makeuseof.com

تنها کاری که باقی مانده, ایجاد Shortcut است که در Ubuntu با نام Launcher شناخته می شود. در فضای خالی Desktop راست کلیک کنید و گزینه Create Launcher را انتخاب کنید. در قسمت command box عبارت زیر را وارد کنید:

wine “<path>”

در عبارت بالا <path> مسیری است که در موقع نصب وارد کرده اید (همانطور که گفته شد می توانید با رفتن به منوی Wine گزینه Browse C: Drive را انتخاب و مسیر را پیدا کنید). مسیری که وارد می کنید چیزی شبیه به “C:\\Program Files\\Photoshop\\PhotoshopCS5.exe” می باشد. نامی برای میانبر خود قرار دهید و از این طریق  فتوشاپ لینوکسی شما براحتی قابل دسترس خواهد بود.

http://www.makeuseof.com
http://www.pc-article.ir
http://www.winehq.org

  Copyright protected by Digiprove © ۲۰۱۰ koosha zarei

گراب چیست؟

به زبان ساده, “گراب یک Boot Loader است. Boot Loader اولین چیزی است که بعد از راه‌اندازی سیستم اجرا می‌شود. گراب به شما اجازه می‌دهد که سیستم عامل‌های متفاوت و از هر کدام انواع مختلف را بر روی یک هارد دیسک واحد یا بر روی چندین هاردیسک و بر روی یک سیستم داشته باشید. برای مثال اگر شما هر دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس را بر روی سیستم خود نصب کرده باشید، گراب قبل ازهر دوی این سیستم‌عامل‌ها اجرا می‌شود و به شما این اجازه را می‌دهد که یکی از آن را برای بوت‌ شدن انتخاب کنید.”

 

 

 

 

Grub 2 - گراب ۲ - عکس از گوگل

 

 

 

 

همانطور که می دانید پس از نصب Windows بر روی Linux Ubuntu مدیریت بوت ویندوز جایگزین بوت لینوکس خواهد شد و دیگر قادر به استفاده از لینوکس نخواهیم بود. برای رفع این مشکل از دیسک زنده (Live Disk) اوبونتو استفاده خواهیم کرد. به یاد داشته باشید که اگر سیستم شما ۳۲ بیتی باشد, باید از دیسک ۳۲ بیتی و اگر ۶۴ بیتی باشد, باید از دیسک ۶۴ بیتی استفاده نمایید.

در ابتدا CD/DVD زنده لینوکس را در رایانه خود قرار داده و سیستم را دوباره راه اندازی نمایید و منتظر بمانید تا لینوکس به صورت زنده (Live) بالا بیاید. پس از مشاهده میزکار اوبونتو (Gnome), محیط دستوری (Terminal) لینوکس را از مسیر زیر باز کنید.

• Applications > Accessories > Terminal
  

و دستورات زیر را قدم به قدم اجرا کنید. (می توانید دستورات را از این مکان کپی و در Terminal با کلیدهای ctrl + shift + v بچسبانید)

• $ sudo fdisk -l

این دستور جدول پارتیشن بندی سیستم را به شما نمایش می دهد. خروجی زیر.

Device Boot Start End Blocks Id System /dev/sda1 * 1 1216 9767488+ 83
Linux /dev/sda3 1217 19457 146520832+ f W95 Ext'd (LBA) /dev/sda5 7913
 ۱۱۷۳۶ ۳۰۷۱۶۲۴۸+ ۷ HPFS/NTFS /dev/sda6 11737 15560 30716248+ 7
 HPFS/NTFS /dev/sda7 15561 19457 31302621 7 HPFS/NTFS /dev/sda8
4088 7912 30724249+ 7 HPFS/NTFS /dev/sda9 1217 1702 3903732 82
Linux swap / Solaris /dev/sda10 1703 4087 19157481 83 Linux

یکی از این پارتیشن ها  که با System Linux شناخته شده است, پارتیشن مورد نظر ما می باشد که سیستم عامل لینوکس اوبونتو بر روی آن نصب شده است. سپس با دستور زیر آن را به اصطلاح Mount می کنیم.

• $ sudo mount /dev/sda1  /mnt

همچنین اگر شاخه boot در پارتیشن دیگری نصب باشد, باید آن را نیز Mount کرد. به طور مثال بر روی sda2 نصب شده است.

• $ sudo mount /dev/sda2  /mnt/boot

و در ادامه دستور زیر را نیز وارد نمایید.

• $ sudo mount –bind /dev /mnt/dev
  

پس از این مرحله لازم است تا دسترسی root را داشته باشیم.

• $ sudo chroot /mnt

در مرحله بعد دستورات زیر را یکی یکی اجرا نمایید.

• $ update-grub
• $ grub-install  /dev/sda

و نهایتا اگر خطایی مشاهده کردید, دستور زیر را وارد نمایید.

• $ grub-install –recheck /dev/sda

سیستم را دوباره راه اندازی نمایید و مشاهده خواهید کرد که Boot Loader لینوکس بازیابی شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر و یا آشنایی با Grub می توانید از پیوندهای زیر استفاده نمایید.

http://en.wikipedia.org/wiki/GNU_GRUB

https://help.ubuntu.com/community/Grub2

http://ubuntuforums.org/showthread.php?t=1195275

به شما توصیه می کنیم که پس از بازیابی گراب, یک پشتیبان با استفاده از دستور زیر تهیه نمایید تا درشرایط مشابه, در وقت خود صرفه جویی نمایید.

• $ sudo cp /boot/grub/menu.list  /boot/grub/menu.list.back
  

http://www.ubuntu.com

http://www.ubuntu.ir

http://www.pc-article.ir

عکس از makeuseof.com

مرحله اول – وبرایش اتصال به شبکه

عکس از makeuseof.com

بر روی نوار ابزار بالا, در کنار ساعت سیستم, شاخص/آیکون شبکه را می بینید. زمانی که شما به یک شبکه بدون سیم متصل باشید, شکل نمایان شده قدرت اتصال سیستم شما به شبکه را نشان می دهد. بر روی آن راست کلیک نمایید و گزینه “Edit Connections” را انتخاب کنید.

مرحله دوم – ویرایش تنظیمات اترنت

عکس از makeuseof.com

در پنجره باز شده, به سربرگ “Wired” وارد شوید و در لیست نمایش داده شده گزینه “Auto eth0” و سپس “Edit” را برگزینید. علاوه بر این می توان با استفاده از گزینه “Add” یک اتصال دهنده جدید ساخت ولی ویرایش گزینه پیش فرض ساده تر است. فقط باید به یاد داشته باشید که این گزینه را ویرایش می کنید. زیرا برای اتصال به اینترنت, باید دوباره ویرایش های این گزینه را به حالت اولیه باز گردانید.

مرحله سوم – قرار دادن برای اشتراک

عکس از makeuseof.com

در این مرحله ممکن است کمی گیج شوید ولی با کمی دقت می توان به درستی این مرحله را پشت سر گذاشت. بر وری سربرگ “IPv4 Settings” کلیک نمایید. بر روی کلمه “Method“, منوی باز شونده ای وجود دارد که با کلیک بر روی آن گشوده می شود. در این منو روش ها/نحوه ی اتصال درایو سخت افزاری شما را به شبکه نمایش می دهد. بر روی آن کلیک نمایید و گزینه “Shared to other computers” را انتخاب کنید.

پس از این مرحله سیستم را Restart نمایید و با فرض اینکه تمامی مراحل را به درستی انجام داده اید, هم اکنون شما قادرید تا اتصال به اینترنت خود را با دیگر سیستم های موجود (ار طریق پورت اترنت) به اشتراک بگذارید.

http://www.makeuseof.com

http://www.pc-article.ir

Teamviewer و LogMeln جزو برترین برنامه ها برای آموزش Remote Desktop می باشند (کاربران ویندوز). کار کردن با این برنامه ها، بسیار ساده می باشد و در عین حال هیچ گونه تنظیمات خاصی برای ایجاد ارتباط ندارند و به طور اتوماتیک ارتباط را برقرار می نمایند. متاسفانه هر دوی آن ها در Linux وجود ندارند.

برای شروع، باید تغییراتی در سیستم عامل Ubuntu ایجاد نماییم و راه را برای اتصال به آن باز کنیم. ابتدا قابلیت remote desktop را در Ubuntu از مسیر System->Performance->Remote Desktop فعال نمایید. در پنجره باز شده گزینه “Allow other users to view your desktop” را فعال نمایید.

همچنین توصیه می کنیم که رمز عبور دلخواه خود را برای امنیت بالاتر وارد نمایید. بدین ترتیب فقط کاربران دارای رمز عبور (مطمئن) می توانند به سیستم ما دسترسی داشته باشند. پس از طی مراحل بالا، زمان این رسیده است که از کامپیوتری دیگر به لینوکس متصل شویم. در اینجا با دو انتخاب مواجه می شویم. اول اینکه از یک سیستم عامل لینوکس دیگر متصل شویم و انتخاب دوم حالتی است که از یک سیستم عامل Windows به لینوکس فعلی متصل شویم. این دو انتخاب تفاوت های کوچکی با یکدیگر دارند که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم.

اتصال از طریق یک سیستم عامل لینوکس دیگر

سیستم عامل Ubuntu برای Remote desktop، از اتصال های مجازی شبکه (Virtual Networking Connections) استفاده می کند. بهترین حالت برای کاربران این است که از VNC viewer برای دسترسی به remote desktop استفاده کرد. برای نصب این برنامه در محیط دستوری (Command Line) دستور زیر را وارد نمایید.

sudo apt-get install xvnc4viewer

در آخر تنها شما باید دستور زیر را صادر کنید تا بتوانید براحتی به سیستم اوبونتو دسترسی داشته باشید. اگر درخواستی مبتنی بر رمز عبور داشت، رمز عبور داده شده در مراحل بالا را وارد کنید.

vncviewer <hostname/ip>

اتصال از طریق یک سیستم دارای سیستم عامل Windows

برای اتصال از طریق ویندوز می توان از برنامه TightVNC یا uVNC استفاده کرد. پس از اجرای برنامه، همانند شکل زیر، IP و پورت را وارد نمایید (پورت پیش فرض ۵۹۰۰ می باشد و نیازی نیست که صریحا ذکر شود). سپس با زدن دکمه Connect می توانید براحتی به Ubuntu وصل شوید.

به یاد داشته باشید که هیچ یک از Client های ذکر شده، از سیستم رمز گذاری شده (encryption) استفاده نمی کنند و ما تا این جای کار از یک اتصال غیر رمز گذاری شده استفاده کرده ایم. برای  رمز گذاری داده های جاری بین دو کامپیوتر می توان از SSH tunnel استفاده کرد. در زیر به طور خلاصه مراحل را شرح می دهیم.

• بسته های OpenSSH باید روی سیستم نصب شده باشند. با صدور دستور “sudo apt-get openssh-server” در لینوکس، آن را نصب کنید.
• با استفاده از دستور “<ssh -L 5900:localhost:5900 <ip address” ، به اصطلاح یک تونل ایجاد کنید. بدین صورت که به جای عبارت ip address ، آدرس رایانه remote شده را وارد نمایید. اگر برای اتصال از سیستم ویندوز استفاده می کنید، برای ایجاد تونل می توانید از PuTTY استفاده نمایید.
• اتصال را طبق مراحل ذکر شده در بالا برقرار کنید، تنها با این تفاوت که باید همانند شکل زیر، به localhost با پورت ۵۹۰۰ متصل شوید. سپس VNC client، تونلی را که ساخته اید را شناسایی و مورد استفاده قرار می دهد.

http://www.makeuseof.com

http://www.pc-article.ir

محیط متنی/دستوری لینوکس (Linux Command Line) یکی از قدرتمندترین ابزارها برای اداره کامپیوترها می باشد که امکانات و آزادی عمل زیادی در اختیار کاربران قرار می دهد. همان طور که از نام آن پیداست، کاربر برای برقراری ارتباط با رایانه از دستورات از پیش تعیین شده استفاده می کند و خط به خط آن ها را برای پردازش ارسال می کند.

اکثر کاربران فکر می کنند که یادگیری و به یاد داشتن این دستورات بسیار سخت می باشد، اما زمانی که کاربر بیشتر با این دستورات و این محیط آشنا شد، به یکی از بهترین متدها برای انجام وظیفه ها دست یافته است. این محیط نه تنها کاربر را قادر به انجام هر وظیفه ای می کند، بلکه دنیای دیگری بر روی وی می گشاید که هر چیز در آن امکان پذیر است!

همچنین این محیط کمک می کند تا کاربران حرفه ای تر، توابع و ساختارهایی که سیستم عامل روی آن سوار شده است را بهتر درک کنند و ابزارهایی را ارائه می کند که به وسیله آن ها می توان اعمالی را اجرا کرد که در محیط گرافیکی نمی توان انجام داد.

در لینوکس چندین shell (رابط بین کاربر و سیستم) با مجموعه دستورات منحصر به فرد خود وجود دارد. معروف ترین آن ها، Bash می باشد که ارتفا یافته ی Unix Borne Shell می باشد. Bash نه تنها دارای تعداد زیادی دستورات از قبل ساخته شده ی کارامد می باشد، بلکه کاربر می تواند دستورات دیگر برنامه های قابل اجرا در Bash را اجرا کند.

برای شروع، تعداد کمی دستور پایه وجود دارد که هر کاربر می تواند به راحتی آن ها را یاد بگیرد و با استفاده از آن ها, به طراحی Toolbox بپردازد و کم کم به یک استاد محیط دستوری تبدیل شود. در ادامه به معرفی سه سایت معتبر برای یادگیری راحت و اساسی دستورات لینوکس (چه مبتدی و چه حرفه ای) می پردازیم.

LinuxCommand

یکی از بهترین مراکز اینترنتی برای شروع، LinuxCommand می باشد. این سایت به آرامی برای کاربران تازه کار، محیط و دستورات آن را توضیح می دهد و قدم به قدم نحوه ایجاد اولین اسکریپت شخصی را می آموزد.

صفحه آغازین سایت بسیار آرامش بخش است و صرفا یک تصویر از Terminal را نشان داده است که در زیر آن این جمله نوشته شده است:

Don’t worry, we’ll show you what to do.

پس از طی مراحل اولیه و یادگیری دستورات پایه، سایت، شما را به سوی نوشتن Shell Script هدایت می کند و قدم به قدم دستورات کامل تر و پیشرفته تری را آموزش می دهد. با یادگیری این دستورات شما به یک استاد تبدیل می شوید.

O’Reilly’s Linux Command Directory

O’Reilly’s Linux Command Directory یکی از بهترین مراجع برای یادگیری سریع دستورات می باشد که به صورت نموداری به آموزش محیط متنی می پردازد. این سایت علاوه بر لیست کردن تمامی دستورات اصلی، دستورات بسیار جزئی و حساس و نادر را نیز در خود جای داده است. تمامی دستورات در یک جا لیست شده اند و هر دستور به صفحه ای مجزا پیوند داده شده است که در آن، کلیه اطلاعات ریز و درشت نوشته شده است. این متد یکی از بهترین روش ها برای کاربران تازه کار و پیشرفته می باشد.

سیستم یادگیری این سایت علاوه بر اینکه برای یادگیری قدم به قدم مفید است، بلکه برای دیگر کاربرانی که بعضی و یا قسمتی از دستورات را فراموش کرده اند نیز مفید است.

The Linux Cookbook

the linux cookbook در محدوده ای بین یادگیری خط دستور لینوکس و Shell و نوشتن اسکریپ های جدید فعالیت دارد. کاربران با ورود به حساب کاربری خود در این سایت می توانند از محتویات استفاده کنند و مطالب بسیار زیادی در این رابطه وجود دارد.

از مزایای این سایت, ساختار سطح متوسط آموزش دستورات است که به راحتی مباحث را به کاربر منتقل می کند. همچنین در قدم های اول آموزش, دستورات بسیار خوب و مفیدی به کاربر می آموزد تا او را بیشتر علاقه مند نماید و بدین ترتیب بازدیدکنندگان سایت خود را افزایش می دهد.

در اصل این سایت برای آموزش از مفاهیم بسیار پایه ای شروع می کند و قدم به قدم, همه موضوعات را توضیح می دهد و پس از اتمام این دوره به محیط گرافیکی وارد می شود و نحوه پیکربندی X Window و سایر تنظیمات آن را شرح می دهد. در قدم بعدی به آموزش نحوه استفاده از چاپگر و سایر دستگاه های جانبی می پردازد و می توان گفت که پس از اتمام این دوره ها کاربر به یک استاد لینوکس تبدیل می شود!

http://www.makeuseof.com

http://www.linuxcommand.org

http://www.pc-article.ir

درک این موضوع کمی سخت است که چگونه بتوانیم CD اصل و رایگان لینوکس اوبونتو را بدون پرداخت هیچ گونه هزینه ای، حتی پول پست، بدست آوریم. بارها و بارها در اینترنت مقالات زیادی مشاهده کرده اید که نوشته اند اگر این کارها را انجام بدهید، فلان خدمات و یا دستگاهها را بصورت رایگان دریافت می کنید. اما این موضوع کمی فرق دارد و واقعی است !

سیستم عامل لینوکس جزو برنامه های متن باز (Open Source) می باشد. متن باز یک قانون کپی رایت است که به کاربران و مشتریان خود اجازه می دهد که کدهای اصلی برنامه را داشته باشند و آنها را مطابق میل خود تغییر دهند و بدین گونه آزادی عمل فراوانی را به کاربران خود می دهند. یکی از مزیت های بزرگ متن باز بودن برنامه ها، اکثرا رایگان بودن آنهاست. البته همه بدین صورت نیستند و یا اگر هم پولی باشند، هزینه بسیار پایینی در قبال آن دریافت می کنند و حتی بعد از فروش برنامه، کد آن را به مشتری تحویل می دهند. از دیگر مزیت های این گونه برنامه ها، قوی بودن و قابل اطمینان بودن خود برنامه است و نسبت به برنامه های دیگر از امنیت و پایداری بیشتری بر خورداند. چرا؟ زیرا هنگامی که شما و دوستانتان کد اصلی برنامه را داشته باشند، هریک به دلخواه می کوشید که یک تغییر هر چند کوچک در آن ایجاد نمایید و یا به رفع مشکلات آن بپردازید. و اگر همین طور رفته رفته تعداد افراد زیادتر شود، ایده های آنان برای بهبود برنامه افزایش پیدا می کند و با بکارگیری تمامی این ایده ها (اگر ممکن باشد) یک برنامه بسیار عالی با درجه امنیت بسیار بالا تولید خواهد شد.

عکس از ubuntu.com

البته این مواردی که ذکر شد، فقط قسمتی از مزیت های متن باز است. شرکت اوبونتو که یکی از تولید کنندگان لینوکس در دنیا می باشد، برای تبلیغ توزیع لینوکس خود، آن را بصورت رایگان در اختیار عموم قرار داده است. شما برای دریافت لینوکس اوبونتو دو راه پیش رو دارید:

• اول اینکه Image سیستم عامل را از سایت اصلی شرکت دانلود کنید و آن را بدون هیچ مشکلی بر روی CD رایت نمایید.

• و راه دوم سفارش رایگان CD آن است که بصورت کاملا رایگان و بدون دریافت هیچ وجهی حتی پول پست، آن را جلوی درب منزل شما تحویل می دهد.

نحوه سفارش لینوکس اوبونتو بسیار ساده می باشد و با دنبال کردن مقاله زیر براحتی می توانید صاحب CD اصل لینوکس شوید. ابتدا به سایت رسمی خود شرکت وارد به آدرس shipit.ubuntu.com وارد شوید. در این قسمت شما با دو گزینه مواجه می شوید:

• + I want to download Ubuntu
  

I want to request CDs of Ubuntu +

قسمت اول مروبط به Download لینوکس اوبونتو است (لازم به ذکر ایت که این لینوکس حجم بسیار پایینی دارد و در حد یک سی دی) و قسمت دوم مربوط به دریافت رایگان سی دی لینوکس اوبونتو است. بر روی گزینه دوم کلیک کنید. پس از ورود به صفحه بعد باید در سایت ثبت نام کنید. پس در خط سوم یا چهارم بر روی گزینه Create a new account کلیک کنید. در صفحه جدید و در قسمت Not Registered Yet? ، ایمیل خود را وارد کنید و بر روی دکمه زیرینش کلیک نمایید. پس از آن ایمیلی برای اتملم ثبت نام برای شما ارسال می گردد. آن را باز کنید و مراحل عضویت را ادامه بدهید تا ثبت نام شما کامل شود. اما نکته دیگری که اهمیت دارد، این است که در فرایند ثبت نام ( و یا پس از ثبت نام ) باید آدرس دقیق خود را کامل به زبان و فرم انگلیسی وارد کنید.

پس از ثبت نام به سایت لینوکس اوبونتو (shipit.ubuntu.com) بروید و در قسمت بالای صفحه گزینه Login را بزنید. در صفحه جدید، پست الکترونیکی و رمز عبور خود را وارد کنید تا به صفحه شخصی خود بروید. پس از ورود شما چندین سربرگ را می بینید که به توضیح آنها می پردازیم.

• Shipped/Cancelled requests

در این قسمت همان طور که از نام آن پیداست، سفارش ها و کنسل شده های سفارش های شما را نشان می دهد. در این قسمت می توانید ببینید که سفارش شما در چه تاریخی برای شما ارسال شده است.

• Request Ubuntu 7.10 (Gutsy Gibbon) CDs

در این قسمت که اصلی ترین قسمت بحث ما است، شما می توانید لینوکس اوبونتوی خود را سفارش دهید. در قسمت I would like تعداد CD و نوع لینوکس مورد نظر خود را مشخص کنید. کمی پایین تر شما باید مشخصات خود را به طور کامل وارد کنید که شامل نام، نام سازمان، آدرس پستی، شهر، استان، کد پستی،کشور و شماره تلفن است. اگر این مراحل را در قسمت ثبت نام انجام داده باشید نیازی به پر کردن این فیلدها نیست و خود به خود پر می شوند. لازم به ذکر است تمامی این قسمت ها به جز نام سازمان را باید پر کنید. سپس دکمه زیرین (Request CDs) را بزنید.
در ۳ تا ۵ هفته آینده، سی دی یا سی دی های شما بدستتان خواهد رسید.

http://www.ubuntu.com

http://www.pc-article.ir